ماده ۱ قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاً و اختلاس و کلاهبرداری اشعار میدارد:«هر کس از راه حیله و تقلب، مردم را به داشتن اموال و اختیارات واهی فریب دهد یا به امور غیر واقع امیدوار نماید یا از حوادث و پیشآمد های غیر واقع بترساند و یا اسم و یا عنوان مجعول اختیار کند و به یکی از وسایل مذکور و یا وسایل تقلبی دیگر، وجوه و یا اموال یا اسناد یا حوالجات یا قبوض یا مفاصا حساب و امثال آنها را تحصیلکرده و از این را مال دیگری را ببرد، کلاهبردار محسوب و علاوه بر رد اصلی مال به صاحبش، به حبس از یک تا هفت سال و …»
جرم کلاهبرداری را می توان به شرح زیر تعریف کرد
«کلاهبرداری عبارت است از بردن مال دیگری از طریق توسلِ توأم با سوءنیت به وسایل یا عملیات متقلبانه.»
با توجه به تعریف فوق، تحقق جرم کلاهبرداری منوط به دو شرط است .۱ـ اعمال و رفتار متقلبانه ۲- بردن و ربودن مال با سو نیت
مثال: شخص بدون پروانه پزشکی مدعی است که پزشک است و با رفتار متقلبانه مثلاً مطب زدن و پوشیدن لباس پزشک؛از مریض ویزیت دریافت کند
